Wpadła mi ostatnio w ręce książka Josepha Campbella "Bohater o tysiąciu twarzy", która analizuje wielkie mity znane ludzkości. Campbell pokazuje w niej, jak różne kultury opowiadają w zasadzie tę samą historię: te same wzorce, podobni bohaterowie, identyczne próby do przejścia. I nie mogłem przestać myśleć o tym, że to odpowiedź na pytanie, dlaczego w ogóle bawimy się w ultra. Że łączy nas więcej z tymi mitycznymi bohaterami, niż nam się wydaje. I że w każdym z nas drzemie zn

Tryb Superbohatera to stan, gdy po latach budowania formy wszystko zaczyna wychodzić i zaczynasz wierzyć, że jesteś niezniszczalny. Więcej startów, krótsze przerwy, ignorowanie sygnałów ciała. Widziałem ten schemat dziesiątki razy. Gość chciał przed 240 km „sprawdzić się" na dwóch setkach. Setka była jego najlepszym biegiem w sezonie. 240 nie ukończył. Twoje ciało nie odróżnia stresu biegowego od życiowego. Wszystko ląduje w tym samym kubełku. Superbohater biega trzy sezony i

Strava zapisuje co zrobiłeś, ale nie wie jak się czułeś. Dzienniczek biegacza to najprostsze narzędzie, którego prawie nikt nie używa, a które zmienia sposób trenowania. Strava odpowiada na pytanie „co się wydarzyło", dzienniczek na pytanie „co z tego wynika". Pozwala zobaczyć ciągłość zmęczenia, kumulację bodźców, zależność między snem, stresem i formą. Wyłapuje sygnały kontuzji tygodnie wcześniej. Dowiedz się, co zapisywać, jak prowadzić dzienniczek i dlaczego dwie osoby mo

Dlaczego naprawdę biegniesz ultra? Badania pokazują, że 20% ultramaratończyków wykazuje objawy uzależnienia od ćwiczeń. Pasja harmonijna buduje, pasja obsesyjna niszczy i obniża poziom szczęścia, nawet przy świetnych wynikach. Ultramaratończycy szukają sensu życia częściej niż maratończycy, ale granica między zdrową motywacją a ucieczką od problemów jest cienka. Poznaj trzy etapy ewolucji motywacji biegacza, różnicę między pasją harmonijną a obsesyjną oraz cztery pytania diag

Wyszedłem w niedzielę rano. Klasyka. Kawa, buty, drzwi. I gdzieś na trzecim kilometrze złapałem się na tym, że nie mam pojęcia, po co właściwie biegam. Czy to jest trening? Czy to jest „przewietrzenie głowy"? Czy po prostu uciekam od zmywania naczyń? I wtedy dotarło do mnie, że przez lata robiłem dokładnie to samo. Biegałem, bo niedziela. Bo sobota. Bo środa i trzeba się ruszyć. Ale czy trenowałem? To zupełnie inne pytanie. TRENING TO NIE JEST PRACA. TO EFEKT. Scott Johnston,

Kilian Jornet napisał ostatnio artykuł o przyszłości biegów górskich. Narzeka na kierunek rozwoju, na to, że „prawdziwy trail" odchodzi. Trochę to śmieszne, nie ukrywam. Bo Kilian był częścią tej profesjonalizacji. A jak mu się przestało podobać UTMB i Salomon, to odszedł i zasypuje teraz świat kolejnymi butami i kurtkami pod własną marką. Bo musi z czegoś żyć. Ale z jednym się z nim zgadzam totalnie. Brakuje nam skupienia na fundamentach. Za bardzo oddajemy pole gadżetom i n

Ultrasi są mistrzami tego szaleństwa. Przywiązujemy się do swoich rozwiązań jak do relikwii. „To działa" powtarzamy sobie, nawet gdy nie działa. Albo działa, ale mogłoby działać lepiej. Nie mówię nawet o optymalnym rozwiązaniu. Mówię o lepszym. O tym, które leży na wyciągnięcie ręki, ale wymagałoby przyznania się, że coś robimy źle. A to dla ultrasa najtrudniejsze. DLACZEGO TAK TRUDNO NAM ZMIENIĆ ZDANIE? Psychologia zna zjawisko nazywane fachowo “confirmation bias”. Nasz mózg

Ale czy na pewno? Głęboka analiza teorii Tima Noakesa - co działa, co nie, i jak wykorzystać to w ultramaratonie. 🧨 Bomba, którą rzucił Tim Noakes Tim Noakes, legendarny fizjolog sportu, rzucił kiedyś bombę: zmęczenie, które czujesz na 70. kilometrze, to nie awaria mięśni. To Twój mózg, który krzyczy „STOP", zanim naprawdę się skończysz. Nazwał to "Centralnym Regulatorem" (Central Governor). Taki podświadomy bezpiecznik, który oblicza, ile jeszcze możesz dać z siebie, i wysy